ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ

Καράβι το ταξίδι σου, στην άγκυρα τελειώνει,
γι' αυτό κρατήσου απ' τον βυθό κι άφησε το τιμόνι.

Να ταξιδεύεις χαίρεσαι στο κύμα που πεινάει 
βαθειά στην μαύρη θάλασσα πες μου τι σε τραβάει.

Σηκώνεις άσπρο το πανί, ξελύνεις τα σχοινιά σου 
και σαν πουλιά στην κουπαστή, στέκονται τα όνειρα σου.

Aφήνεις πίσω την στεριά, να πας σε ξένα μέρη 
ποιος άφησε την σιγουριά, για κάτι που δεν ξέρει.

Μες το λιμάνι δεν μπορώ τον κόσμο τον φοβάμαι,
χίλιες φορές στο πέλαγο, στο κύμα να κοιμάμαι.

Να κυνηγάω τ' άπιαστο, στου ορίζοντα το τέρμα 
γιατί η αλήθεια μου ζητάει, να ζήσω μες το ψέμα.

Αδειάζω από τα αμπάρια μου τα λόγια των ανθρώπων 
τα βάσανα και τους καημούς τόσων χαμένων κόπων.

Του ταξιδιού την ομορφιά κανείς δεν στην χαρίζει,
θέλει ψυχή να ΄χεις βαθειά καρδιά που να δακρύζει.